<!-- Origin Article URL: http://www.wretch.cc/blog/angelofnorth/26883124 --> <img src="https://pimg.1px.tw/angelndolphin/1379871338-3527617621.jpg"><br><br><span style="color:#444444;font-family:proxima-nova, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:14px;line-height:16px;background-color:#fcfcfc;">四周的燈火暈黃,守在黑色帷幕下的咖啡館,顯得異常地寧靜,</span><br><span style="color:#444444;font-family:proxima-nova, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:14px;line-height:16px;background-color:#fcfcfc;">雖然是連鎖咖啡館,但週日晚上裡頭才兩三桌客人。</span><br><span style="color:#444444;font-family:proxima-nova, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:14px;line-height:16px;background-color:#fcfcfc;">這是和上次回去不一樣的風景。</span><br><span style="color:#444444;font-family:proxima-nova, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:14px;line-height:16px;background-color:#fcfcfc;">每次回東海,心底就湧現一股隱約的愁悵,那裡有青春的味道。</span><br><span style="color:#444444;font-family:proxima-nova, Arial, Helvetica, sans-serif;font-size:14px;line-height:16px;background-color:#fcfcfc;">十年間那味道散得淡淡到幾乎快聞不到,幸好身邊的人可以陪伴一起回憶與呼吸。</span>